Domowy Kościół Diecezji Łomżyńskiej

Za każdym razem kiedy uświadamiam sobie jak bardzo Bóg o mnie walczy… tak osobiście,  jakbym tylko ja istniała na świecie… wtedy nie mogę wyjść z podziwu… Kiedy tak przyglądam się co uczynił w życiu Pawła i Sylasa… wtedy przychodzą mi na myśl sceny z mojego życia… i myślę sobie: o mnie Bóg walczy jeszcze bardziej!

Ale kiedy myślę o tej trosce Boga, jednocześnie myślę też o różnych sytuacjach. I wzdycham sobie cicho… ech, nie było łatwo! Wtedy też ze wstydem przyglądam się swoim buntom przeciwko Panu, swojej niewierze w Jego interwencję, swoim wszystkim brakom zaufania…

13.05.2012 r. - „Kto nie miłuje, nie zna Boga, bo Bóg jest miłością.”

Dziś znów mówisz Panie o miłości: „ Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Wytrwajcie w miłości mojej! „ Mówisz o Twojej wielkiej miłości do nas, o miłości Twojego Ojca, o potrzebie miłości wzajemnej.  Ty Sam jesteś Miłością, a my mamy wytrwać przy Tobie, w Tobie...

Miłość to piękne uczucie, dane nam od chwili poczęcia. Nikt nie uczy dziecka jak ma kochać swoja mamę. Ono to czuje i wie, po prostu wie. Rodzi się również z potrzebą kochania i naturalną rzeczą jest fakt, że każda matka kocha swoje dziecko.  Kocha je jako najpiękniejszą istotę na świecie, kocha z wszystkimi wadami, brakami, kocha pomimo zranień i nieposłuszeństwa. Kocha stale.

Dobrze należeć do owczarni Pana. Nawet bardzo dobrze! Być pewnym, że Pasterz zrobi wszystko, nawet odda swoje życie po to, aby owce miały życie i to jakie! – w obfitości. Jezus jest Dobrym Pasterzem.

Jezus mnie zna. Lepiej niż ja samą siebie… A ja? Czy znam Jego? Znać Jezusa tak jak On zna swojego Ojca, a Ojciec Jego… niezłe zadanie przed nami – owcami w Jego owczarni.

Ewangelia dzisiejszej niedzieli uzmysławia nam, że Kościół jest Owczarnią. Chrystus nazywa siebie „dobrym Pasterzem”. Zastanówmy się dziś, co to znaczy, że Chrystus Pan jest dobrym Pasterzem? Co to znaczy dla nas? Jakie są tego konsekwencje w naszym życiu i w naszej wierze?

Samo określenie „dobry” wskazuje, że jest to Pasterz o otwartym sercu, Pasterz, który za główny cel obrał sobie uszczęśliwianie owiec, które do Niego należą. Więcej. Dobroć Pasterza, można by rzec, jest bezwzględna do tego stopnia, że Pasterz – Chrystus, nie zawaha się oddać życia za owce. Bezwzględna dobroć! Coś wspaniałego! Chrystus – Pasterz bezwzględnie dobry!

Cieszymy się wszyscy radością beatyfikacji naszego Rodaka Papieża Jana Pawła II, Błogosławionego. Ta radość trwa już od roku. W ogóle to trzeba stwierdzić, że radość z bł. Jana Pawła II trwa od 16 października 1978 roku. Od tamtej pory Polacy są dumni, że ich Rodak został Papieżem. Ta radość pogłębiała się szczególnie w dniach, kiedy bł. Jan Paweł II odwiedzał naszą Ojczyznę. Każde Jego słowo, gest, uśmiech wywoływały burzę oklasków i nieopisaną radość. Słuchaliśmy każdego Jego słowa, nauki, płynącej wprost z Jego serca. Wszyscy czuliśmy podbudowani, gdy poruszał kwestie ważne dla naszej Ojczyzny, jej historii, kwestie człowieka, jego praw, godności, obowiązków, kwestie wiary i moralności, itd.